και να ποσταρεται και σεις κανα ανεκδοτακι !!!!!
Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης

SolRider- Admin


Αριθμός μηνυμάτων: 6638
Ηλικία: 45
Τόπος: ΕΛΛΑΔΑ
Ασχολίες: ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ
Χιούμορ: 100%
βαθμοι: 1651
Reputation: 0
Registration date: 22/09/2008
- Post n°16
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
.................δεν αφηνεται τα μπραβο και τα γελια λεω εγω ....
και να ποσταρεται και σεις κανα ανεκδοτακι !!!!!
:aytotimoria:
και να ποσταρεται και σεις κανα ανεκδοτακι !!!!!

star!!- Πανεπιστημιο


Αριθμός μηνυμάτων: 2405
Τόπος: Κύπρος
Χιούμορ: υπερβολικο!!
βαθμοι: 115
Reputation: 4
Registration date: 19/10/2008
- Post n°17
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
Η μάνα του Σταμάτή ήταν βαριά άρρωστη και ο θείος του ο μπάρμπα-Θανάσης αποφασίζει να κατέβει (για πρώτη φορά στη ζωή του) στην Αθήνα από το χωριό για να τον βρει και να τον φέρει πίσω για να προλάβει τη μάνα του ζωντανή. Ο μπάρμπα-Θανάσης όμως δεν ξέρει πού μένει ο Σταμάτης στην Αθήνα. Το μόνο που ξέρει είναι ότι έχει ένα μεγάλο φορτηγό και κάνει μεταφορές.
"Θ ανέβω, θα κατέβω το δρόμο" σκέφτεται "που θα με πάει κάπου θα ιδώ το φορτηγό. Αντε το πολύ να κάθεται στο καφενείο"
Κατεβαίνει πρωί-πρωί και αρχίζει να περπατάει, να περπατάει, να στρίβει δεξιά, να στρίβει αριστερά. Ζαλίστηκε από το θόρυβο, τα αυτοκίνητα, τα μαγαζιά.
Κάποια στιγμή εκεί που πάει να περάσει απέναντι σε μια διασταύρωση ακούει μια σφυρίχτρα και το τροχονόμο να του φωνάζει:
"Πού πας, παππού, το ΣΤΑΜΑΤΗ δε τον βλέπεις;"
"Πούντος, παιδάκι μου, και τον ψάχνω απ τα χαράματα;"
"Θ ανέβω, θα κατέβω το δρόμο" σκέφτεται "που θα με πάει κάπου θα ιδώ το φορτηγό. Αντε το πολύ να κάθεται στο καφενείο"
Κατεβαίνει πρωί-πρωί και αρχίζει να περπατάει, να περπατάει, να στρίβει δεξιά, να στρίβει αριστερά. Ζαλίστηκε από το θόρυβο, τα αυτοκίνητα, τα μαγαζιά.
Κάποια στιγμή εκεί που πάει να περάσει απέναντι σε μια διασταύρωση ακούει μια σφυρίχτρα και το τροχονόμο να του φωνάζει:
"Πού πας, παππού, το ΣΤΑΜΑΤΗ δε τον βλέπεις;"
"Πούντος, παιδάκι μου, και τον ψάχνω απ τα χαράματα;"

SolRider- Admin


Αριθμός μηνυμάτων: 6638
Ηλικία: 45
Τόπος: ΕΛΛΑΔΑ
Ασχολίες: ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ
Χιούμορ: 100%
βαθμοι: 1651
Reputation: 0
Registration date: 22/09/2008
- Post n°18
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
φοβεροοοοοο λεμε κραταω την κοιλια μου απο τα γελια !!!
Ήτανε ένας τύπος που είχε ψείρες!
Τους ρίχνει φάρμακο, αλλά δεν γίνεται τίποτα. Αποφασίζει να πάει στον γιατρό:
- Κοίταξε, του λέει ο γιατρός, μάλλον χρειάζεται ένα πιο ισχυρό φάρμακο. Θα σου δώσω ένα, θα το βάλεις και οι ψείρες θα πεθάνουν ακαριαία.
Πάει λοιπόν ο τύπος ρίχνει το φάρμακο και περιμένει. Σε λίγο κατεβαίνει μια ψείρα στο μέτωπο του:
- Μεγάλε, του λέει, φοβερός! Πού το βρήκες αυτό; Πρώτο πράγμα! Καλά, μας έχεις φτιάξει άγρια! Την έχουμε καταβρεί. Ρίξε λίγο ακόμα.
Τρελαίνεται ο τύπος, το λέει στον γιατρό:
- Θα είναι μεταλλαγμένες! Κάτσε να κάνουμε κάτι άλλο τότε. Οι ψείρες δεν αντέχουν την ζέστη. Θα πας λοιπόν να βάλεις το κεφάλι σου στον φούρνο και αυτές σε λίγο θα σκάσουν από την ζέστη.
Έτσι λοιπόν και κάνει. Εκεί που αρχίζει να καίγεται κι αυτός, κατεβαίνει μια ψείρα με γυαλιά ηλίου, μαγιό, ψαροπέδιλα και καπελάκι και του λέει:
- Καλά φιλαράκι δεν παίζεσαι. Έχω να κάνω τέτοιες διακοπές κάτι χρόνια. Να 'σαι καλά, μεγάλε, για την σάουνα.
Τρελαίνεται ο τύπος πάει και το λέει στον γιατρό:
- Εεε, καλά, αφού αντέχουν την ζέστη, δεν θα αντέχουν το κρύο. Κανείς οργανισμός δεν μπορεί να αντέξει και στα δύο. Πήγαινε λοιπόν και βάλε το κεφάλι σου στο ψυγείο και θα πεθάνουν από το κρύο.
Έτσι λοιπόν κάνει ο κακόμοιρος ο φίλος μας. Σε λίγο κατεβαίνει πάλι μια ψείρα με πέδιλα του σκι, σκουφάκι, μπουφάν:
- Καλά τι να σου πω. Τζάμι περνάμε. Μας πήγες και για σκι.
Ο τύπος λοιπόν τα έχει δει όλα. Ξαναπάει στον γιατρό αγανακτισμένος:
- Γιατρέ, κάνε κάτι επειγόντως, δεν αντέχω άλλο! Τα έχω παίξει! Αυτές δεν σκοτώνονται με τίποτα!
- Πωπωπω! Πώς δεν το είχα σκεφτεί πιο πριν; Αφού δεν μπορείς να τις σκοτώσεις, θα τις φορτώσεις σε άλλον! Οι ψείρες την βρίσκουν με την βρώμα. Πήγαινε λοιπόν σε κάποιον βρώμικο και αυτές θα μετακομίσουν στο δικό του κεφάλι.
Έτσι λοιπόν μπαίνει ο τύπος στο λεωφορείο βλέπει κάπου πίσω έναν τύπο χάλια, μπόχα, πανικός. Βρώμαγε από δέκα χιλιόμετρα! Πάει λοιπόν κοντά του, περιμένει λίγο και καταλαβαίνει μια μετακίνηση πληθυσμών. Σε λίγο όμως ξανακατεβαίνει η ψείρα και του λέει:
- Καλά, μεγάλε, εσύ είσαι άπαιχτος! Μας μαστούρωσες, μας πήγες στην παραλία, μας πήγες για σκι, μας πήγες και στους αλλόθρησκους, τους πλακώσαμε στο ξύλο, γα**σαμε τις γκόμενές τους και πήραμε και καμιά διακοσαριά αιχμαλώτους!
Ήτανε ένας τύπος που είχε ψείρες!
Τους ρίχνει φάρμακο, αλλά δεν γίνεται τίποτα. Αποφασίζει να πάει στον γιατρό:
- Κοίταξε, του λέει ο γιατρός, μάλλον χρειάζεται ένα πιο ισχυρό φάρμακο. Θα σου δώσω ένα, θα το βάλεις και οι ψείρες θα πεθάνουν ακαριαία.
Πάει λοιπόν ο τύπος ρίχνει το φάρμακο και περιμένει. Σε λίγο κατεβαίνει μια ψείρα στο μέτωπο του:
- Μεγάλε, του λέει, φοβερός! Πού το βρήκες αυτό; Πρώτο πράγμα! Καλά, μας έχεις φτιάξει άγρια! Την έχουμε καταβρεί. Ρίξε λίγο ακόμα.
Τρελαίνεται ο τύπος, το λέει στον γιατρό:
- Θα είναι μεταλλαγμένες! Κάτσε να κάνουμε κάτι άλλο τότε. Οι ψείρες δεν αντέχουν την ζέστη. Θα πας λοιπόν να βάλεις το κεφάλι σου στον φούρνο και αυτές σε λίγο θα σκάσουν από την ζέστη.
Έτσι λοιπόν και κάνει. Εκεί που αρχίζει να καίγεται κι αυτός, κατεβαίνει μια ψείρα με γυαλιά ηλίου, μαγιό, ψαροπέδιλα και καπελάκι και του λέει:
- Καλά φιλαράκι δεν παίζεσαι. Έχω να κάνω τέτοιες διακοπές κάτι χρόνια. Να 'σαι καλά, μεγάλε, για την σάουνα.
Τρελαίνεται ο τύπος πάει και το λέει στον γιατρό:
- Εεε, καλά, αφού αντέχουν την ζέστη, δεν θα αντέχουν το κρύο. Κανείς οργανισμός δεν μπορεί να αντέξει και στα δύο. Πήγαινε λοιπόν και βάλε το κεφάλι σου στο ψυγείο και θα πεθάνουν από το κρύο.
Έτσι λοιπόν κάνει ο κακόμοιρος ο φίλος μας. Σε λίγο κατεβαίνει πάλι μια ψείρα με πέδιλα του σκι, σκουφάκι, μπουφάν:
- Καλά τι να σου πω. Τζάμι περνάμε. Μας πήγες και για σκι.
Ο τύπος λοιπόν τα έχει δει όλα. Ξαναπάει στον γιατρό αγανακτισμένος:
- Γιατρέ, κάνε κάτι επειγόντως, δεν αντέχω άλλο! Τα έχω παίξει! Αυτές δεν σκοτώνονται με τίποτα!
- Πωπωπω! Πώς δεν το είχα σκεφτεί πιο πριν; Αφού δεν μπορείς να τις σκοτώσεις, θα τις φορτώσεις σε άλλον! Οι ψείρες την βρίσκουν με την βρώμα. Πήγαινε λοιπόν σε κάποιον βρώμικο και αυτές θα μετακομίσουν στο δικό του κεφάλι.
Έτσι λοιπόν μπαίνει ο τύπος στο λεωφορείο βλέπει κάπου πίσω έναν τύπο χάλια, μπόχα, πανικός. Βρώμαγε από δέκα χιλιόμετρα! Πάει λοιπόν κοντά του, περιμένει λίγο και καταλαβαίνει μια μετακίνηση πληθυσμών. Σε λίγο όμως ξανακατεβαίνει η ψείρα και του λέει:
- Καλά, μεγάλε, εσύ είσαι άπαιχτος! Μας μαστούρωσες, μας πήγες στην παραλία, μας πήγες για σκι, μας πήγες και στους αλλόθρησκους, τους πλακώσαμε στο ξύλο, γα**σαμε τις γκόμενές τους και πήραμε και καμιά διακοσαριά αιχμαλώτους!

koukouroukou- Γυμνασιο


Αριθμός μηνυμάτων: 828
Ηλικία: 31
Τόπος: Αθηνα
βαθμοι: 10
Reputation: 0
Registration date: 24/10/2008
- Post n°19
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
με πιασε φαγουρα καλεεεεεεεεεεε!!!!!!!!!!!!!!!

vagskarm
Αριθμός μηνυμάτων: 36
Ηλικία: 43
Ασχολίες: Προγραμματιστής
βαθμοι: 14
Reputation: 0
Registration date: 13/10/2008
- Post n°20
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
:εμοτοιο90: :εμοτοιο90:


star!!- Πανεπιστημιο


Αριθμός μηνυμάτων: 2405
Τόπος: Κύπρος
Χιούμορ: υπερβολικο!!
βαθμοι: 115
Reputation: 4
Registration date: 19/10/2008
- Post n°21
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
Το αγοράκι έσπρωχνε με πολύ κόπο στον ανήφορο ένα βαρύ καρότσι. Η δουλειά ήταν πολύ κοπιαστική, γι` αυτό κάποιος περαστικός το λυπήθηκε και το βοήθησε ν` ανεβάσει το καρότσι μέχρι το τέρμα της ανηφοριάς. Εκεί σταμάτησε αγανακτισμένος και λέει στο παιδί:
- "Δεν λες στα αφεντικά σου ότι είναι ντροπή να σε βάζουν να κάνεις τέτοιες δουλειές."
- "Τους το είπα κύριε."
- "Λοιπόν, τι σου απάντησαν."
- "Τράβα μικρέ και κάποιο κορόιδο θα βρεθεί να σε βοηθήσει."

SolRider- Admin


Αριθμός μηνυμάτων: 6638
Ηλικία: 45
Τόπος: ΕΛΛΑΔΑ
Ασχολίες: ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ
Χιούμορ: 100%
βαθμοι: 1651
Reputation: 0
Registration date: 22/09/2008
- Post n°22
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
καλοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοοο !!!!!!!!



koukouroukou- Γυμνασιο


Αριθμός μηνυμάτων: 828
Ηλικία: 31
Τόπος: Αθηνα
βαθμοι: 10
Reputation: 0
Registration date: 24/10/2008
- Post n°23
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης


ευα- Δημοτικο


Αριθμός μηνυμάτων: 451
Ηλικία: 19
Τόπος: αθηνα
Ασχολίες: φοιτητρια
Χιούμορ: 100%
βαθμοι: 132
Reputation: 1
Registration date: 05/10/2008
- Post n°24
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης


rene29- Λυκειο


Αριθμός μηνυμάτων: 2236
Ηλικία: 30
Τόπος: ελλαδα
Ασχολίες: ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ
Χιούμορ: ΚΑΘΟΛΟΥ
βαθμοι: 403
Reputation: 1
Registration date: 26/12/2008
- Post n°25
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
δεν ειναι επιτυχημενο οπως του Σολ αλλα.....
Mια πεθερά ρωτάει το γαμπρό της:
- Πότε θα μπω στο Internet παιδάκι μου;
- Συνέχισε να χτυπάς με το κεφάλι σου την οθόνη. Πού θα πάει, κάποτε θα μπεις!
Mια πεθερά ρωτάει το γαμπρό της:
- Πότε θα μπω στο Internet παιδάκι μου;
- Συνέχισε να χτυπάς με το κεφάλι σου την οθόνη. Πού θα πάει, κάποτε θα μπεις!


SolRider- Admin


Αριθμός μηνυμάτων: 6638
Ηλικία: 45
Τόπος: ΕΛΛΑΔΑ
Ασχολίες: ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ
Χιούμορ: 100%
βαθμοι: 1651
Reputation: 0
Registration date: 22/09/2008
- Post n°26
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
Μπαίνει στο μπαρ ένας Κινέζος διστακτικός, κοιτάει τον μπάρμαν, κάθεται και του λέει:
- Θα μπορούσα σας παρακαλώ, να έχω μία μπύρα;
Τον κοιτάει καλά-καλά ο μεγαλόσωμος μαύρος μπάρμαν και του απαντάει:
- Λοιπόν, βγες έξω, και παράγγειλε ξανά ρε.. σαν άντρας!!
Τρομάζει ο Κινέζος, βγαίνει έξω, ξαναμπαίνει και λέει:
- Δώσε μου μία μπύρα, παρακαλώ!
- Τσακίσου έξω, ξαναμπές και παρήγγειλε ρε..σαν άνδρας!
Βγαίνει ο Κινέζος, ξαναμπαίνει, γεμίζει αυτοπεποίθηση και λέει:
- Πιάσε μία μπύρα φίλε μου!!!
Τσαντίζεται ο μπάρμαν, πιάνει τον Κινέζο και τον χώνει πίσω από το μπαρ.
- Τώρα θα δεις, του λέει, πως παραγγέλνουν!!!
Βγαίνει έξω, και μετά από μισό λεπτό κλωτσάει την πόρτα, ορμάει μέσα, χτυπάει το χέρι του στο μπαρ και φωνάζει:
- Τσάκωσε μία παγωμένη μπύρα ρε..πριν είναι αργά!!!
Και ο Κινέζος σαστισμένος:
- Δεν σερβίρουμε ρε.. σε μαύρους!!!!
- Θα μπορούσα σας παρακαλώ, να έχω μία μπύρα;
Τον κοιτάει καλά-καλά ο μεγαλόσωμος μαύρος μπάρμαν και του απαντάει:
- Λοιπόν, βγες έξω, και παράγγειλε ξανά ρε.. σαν άντρας!!
Τρομάζει ο Κινέζος, βγαίνει έξω, ξαναμπαίνει και λέει:
- Δώσε μου μία μπύρα, παρακαλώ!
- Τσακίσου έξω, ξαναμπές και παρήγγειλε ρε..σαν άνδρας!
Βγαίνει ο Κινέζος, ξαναμπαίνει, γεμίζει αυτοπεποίθηση και λέει:
- Πιάσε μία μπύρα φίλε μου!!!
Τσαντίζεται ο μπάρμαν, πιάνει τον Κινέζο και τον χώνει πίσω από το μπαρ.
- Τώρα θα δεις, του λέει, πως παραγγέλνουν!!!
Βγαίνει έξω, και μετά από μισό λεπτό κλωτσάει την πόρτα, ορμάει μέσα, χτυπάει το χέρι του στο μπαρ και φωνάζει:
- Τσάκωσε μία παγωμένη μπύρα ρε..πριν είναι αργά!!!
Και ο Κινέζος σαστισμένος:
- Δεν σερβίρουμε ρε.. σε μαύρους!!!!

rene29- Λυκειο


Αριθμός μηνυμάτων: 2236
Ηλικία: 30
Τόπος: ελλαδα
Ασχολίες: ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ
Χιούμορ: ΚΑΘΟΛΟΥ
βαθμοι: 403
Reputation: 1
Registration date: 26/12/2008
- Post n°27
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
Η δίκη είχε ξεκινήσει. Ένας πολύ ανθυγιεινός τύπος δικαζόταν και ο
δικαστής απευθυνόμενος σ αυτόν λέει:
-Κατηγορείσαι ότι σκότωσες μια δασκάλα με ένα αλυσοπρίονο...
-Παλιοψεύτη ! Ακούγεται μια φωνή από το βάθος της αίθουσας του δικαστηρίου.
-Ησυχία στο ακροατήριο, φωνάζει ο δικαστής, και κοιτάζει πάλι τον
κατηγορούμενο λέγοντας του:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες το παιδί που μοιράζει τις εφημερίδες με
ένα φτυάρι...
-Παλιομίζερε ! Ακούγεται η ίδια φωνή από το βάθος της αίθουσας του
δικαστηρίου.
-Είπα ησυχία ! Φωνάζει ο δικαστής, κοιτάζει πάλι τον κατηγορούμενο και του
λέει:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες και ένα ταχυδρόμο με ένα ηλεκτρικό
τρυπάνι...
-Εγωιστικό γαϊδούρι ! Ξεφωνίζει ο ίδιος τύπος.
-Τι ξεσπάσματα είναι αυτά κύριε μου; Ρωτά ο δικαστής.
-Κύριε Δικαστά, είμαι γείτονας του κατηγορούμενου 10 χρόνια τώρα, και
ξέρετε...
...ποτέ δε μου δάνεισε ένα εργαλείο όταν το χρειαζόμουν
δικαστής απευθυνόμενος σ αυτόν λέει:
-Κατηγορείσαι ότι σκότωσες μια δασκάλα με ένα αλυσοπρίονο...
-Παλιοψεύτη ! Ακούγεται μια φωνή από το βάθος της αίθουσας του δικαστηρίου.
-Ησυχία στο ακροατήριο, φωνάζει ο δικαστής, και κοιτάζει πάλι τον
κατηγορούμενο λέγοντας του:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες το παιδί που μοιράζει τις εφημερίδες με
ένα φτυάρι...
-Παλιομίζερε ! Ακούγεται η ίδια φωνή από το βάθος της αίθουσας του
δικαστηρίου.
-Είπα ησυχία ! Φωνάζει ο δικαστής, κοιτάζει πάλι τον κατηγορούμενο και του
λέει:
-Κατηγορείσαι επίσης, ότι σκότωσες και ένα ταχυδρόμο με ένα ηλεκτρικό
τρυπάνι...
-Εγωιστικό γαϊδούρι ! Ξεφωνίζει ο ίδιος τύπος.
-Τι ξεσπάσματα είναι αυτά κύριε μου; Ρωτά ο δικαστής.
-Κύριε Δικαστά, είμαι γείτονας του κατηγορούμενου 10 χρόνια τώρα, και
ξέρετε...
...ποτέ δε μου δάνεισε ένα εργαλείο όταν το χρειαζόμουν

koukouroukou- Γυμνασιο


Αριθμός μηνυμάτων: 828
Ηλικία: 31
Τόπος: Αθηνα
βαθμοι: 10
Reputation: 0
Registration date: 24/10/2008
- Post n°28
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
:emot138: :emot138: :071: :071:
....................................... 
_________________


SolRider- Admin


Αριθμός μηνυμάτων: 6638
Ηλικία: 45
Τόπος: ΕΛΛΑΔΑ
Ασχολίες: ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΑ
Χιούμορ: 100%
βαθμοι: 1651
Reputation: 0
Registration date: 22/09/2008
- Post n°29
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
Είναι ένα ζευγάρι νιόπαντρο (η Ελένη και ο Κώστας).
Πρώτη μέρα του έγγαμου βίου τους και η Ελένη θέλει να περιποιηθεί τον
άντρα της και έτσι αποφασίζει να του μαγειρέψει στιφάδο που έναι
δύσκολο και ξέρει ότι του αρέσει πολύ.
Πεθαίνει η Ελένη όλη μέρα στη κουζίνα και μάλιστα απο βραδύς με
μαριναρίσμα στο κρασί κλπ.
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, βρίσκει το τραπέζι
στρωμένο
τέλεια, με κεριά αναμένα και όλα τα σχετικά και ρωτάει τη γυναίκα του:
-Ελενίτσα τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι ωραία; -Στιφάδο Κώστα μου,
του απαντάει εκείνη.
Κάθεται αυτός στο τραπέζι με ευχαρίστηση, δοκιμάζει το φαγητό και
λέει:
- Ωραίο, Ελενίτσα μου το στιφάδο σου, αλλά η μαμά μου βάζει και
κανέλλα και γίνεται καταπληκτικό!
Θα της πώ να σου δώσει τη συνταγή για να το κάνεις ίδιο.
Απογοητεύετ αι η καημένη η Ελένη που είχε κατακουραστ εί για το
στιφάδο του , αλλά δεν το βάζει κάτω.
Την άλλη μέρα αποφασίζει να του φτιάξει μουσακά, που ήξερε ότι του
αρέσει κι αυτό πολύ.
Βάζει λοιπόν τα δυνατά της και σκοτώνεται όλη μέρα στα τηγανίσματα της
μελιτζάνας, να φτιάξει πικάντικο τον κιμά, μπεσαμέλ, φούρνο κλπ. ώστε
να τον εντυπωσιάσε ι αυτή τη φορά!
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, βρίσκει το τραπέζι πάλι
στρωμένο τέλεια, με κεριά αναμένα και όλα τα σχετικά και ρωτάει τη
γυναίκα του:
-Αχ,Ελενίτσα τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι ωραία; -Μουσακάς Κώστα
μου, του απαντάει εκείνη.
Κάθεται αυτός στο τραπέζι με ευχαρίστηση, δοκιμάζει το φαγητό και
λέει:
- Ωραίος, Ελενίτσα μου ο μουσακάς σου, αλλά η μανούλα μου κάτι βάζει στη
μπεσαμέλ και της γίνεται υπέροχη!
Θα της πώ να σου δώσει τη συνταγή για να τον κάνεις ίδιο.
Αρχίζει να τα παίρνει η Ελένη που τσακίζεται όλη μέρα για εκείνον στη
κουζίνα και δεν βλέπει να το εκτιμάει αυτός ιδιαίτερα, αλλά δεν το βάζει
κάτω. Έτσι αποφασίζει την άλλη μέρα να τον εντυπωσιάσε ι εκτός κουζίνας,
καθαρίζοντα ς το σπίτι τέλεια, τρίβοντας ώρες τα πατώματα με παρκετίνη
ώσπου το πάτωμα γίνεται καθρέπτης.
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, μπαίνει στο σπίτι που
μυρίζει καταπληκτικ ά από τα αρωματικά απορρυπαντι κά που το έχει
καθαρίσει η Ελένη, κοιτάει το πάτωμα....κ αθρέπτης και λέει στη
γυναίκα του:
- Α, ωραίο το έκανες το σπίτι, Ελενίτσα, μοσχομυρίζει......αλλά ξέρεις
η μανούλα μου έτσι το είχε κάθε μέρα...!
Έ, τότε είναι που τα παίρνει κι η Ελένη για τα καλά, και παίρνει μια
φίλη της για να βγούνε για καφέ να της πεί τον πόνο της με τον ...Κωστάκη της.
-Κάτι τρέχει με τον Κώστα, Μαρία μου, τραβάει κάποιο χοντρό ζόρι με τη μάνα του!
Άσε, μου φαίνεται ότι βιάστηκα να τον παντρευτώ, έκανα λάθος!
Αλλά η φίλη της η Μαρία την προσγειώνει και της λέει:
-Μην είσαι χαζή Ελένη μου, παίζουνε ποτέ στο ταμπλώ της μάνας;;; (κουζίνα,
καθάρισμα κλπ;) 'λλο είναι το ταμπλώ το δικό σου! Το κρεβάτι! Θα πάς
να αγοράσεις μαύρα σατέν σεντόνια και σέξι μαύρα εσώρουχα, ζαρτιέρες,
στρινγκ κ.λ.π., θα δημιουργήσε ις ατμόσφαιρα με κεριά, απαλή μουσική
και σβησμένα φώτα και θα τον περιμένεις στο κρεβάτι να γυρίσει
...........
και έλα να μου πεις μετά....... ........
-Βρες λές, Μαρία μου! Λες να την ξεχάσει επιτέλους τη μάνα του...
Έτσι κι έκανε η Ελένη και ξάπλωσε στα μαύρα σατέν σεντόνια με φούλ
εξοπλισμό.. .σέξι μαύρα εσώρουχα, ζαρτιέρες, στρινγκ κ.λ.π., και
περίμενε τον Κώστα να γυρίσει από τη δουλειά.
Με το που γυρίζει ο Κώστας από το γραφείο, ψάχνει τη γυναίκα του στη
κουζίνα και δεν τη βρίσκει -Ελενίτσα, που είσαι; Καμία απάντηση.
Πάει στο σαλόνι, βλέπει τα φώτα κλειστά, -Ελενίτσα, που είσαι; Καμία
απάντηση πάλι.
Κατευθύνετα ι προς το υπνοδωμάτιο, ανοίγει την πόρτα, βλέπει κεριά
αναμμένα παντού, τη γυναίκα του ξαπλωμένη στα μαύρα σατέν σεντόνια με
τα μαύρα εσώρουχα να τον κοιτάει και τρελαίνεται ....
- Ελενίτσα, γιατί δεν μου απαντάς τόση ώρα που ........... Γιατί φοράς
μαύρα Ελενίτσα;;; Έπαθε τίποτα η μανούλα μου;;;!!!
Πρώτη μέρα του έγγαμου βίου τους και η Ελένη θέλει να περιποιηθεί τον
άντρα της και έτσι αποφασίζει να του μαγειρέψει στιφάδο που έναι
δύσκολο και ξέρει ότι του αρέσει πολύ.
Πεθαίνει η Ελένη όλη μέρα στη κουζίνα και μάλιστα απο βραδύς με
μαριναρίσμα στο κρασί κλπ.
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, βρίσκει το τραπέζι
στρωμένο
τέλεια, με κεριά αναμένα και όλα τα σχετικά και ρωτάει τη γυναίκα του:
-Ελενίτσα τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι ωραία; -Στιφάδο Κώστα μου,
του απαντάει εκείνη.
Κάθεται αυτός στο τραπέζι με ευχαρίστηση, δοκιμάζει το φαγητό και
λέει:
- Ωραίο, Ελενίτσα μου το στιφάδο σου, αλλά η μαμά μου βάζει και
κανέλλα και γίνεται καταπληκτικό!
Θα της πώ να σου δώσει τη συνταγή για να το κάνεις ίδιο.
Απογοητεύετ αι η καημένη η Ελένη που είχε κατακουραστ εί για το
στιφάδο του , αλλά δεν το βάζει κάτω.
Την άλλη μέρα αποφασίζει να του φτιάξει μουσακά, που ήξερε ότι του
αρέσει κι αυτό πολύ.
Βάζει λοιπόν τα δυνατά της και σκοτώνεται όλη μέρα στα τηγανίσματα της
μελιτζάνας, να φτιάξει πικάντικο τον κιμά, μπεσαμέλ, φούρνο κλπ. ώστε
να τον εντυπωσιάσε ι αυτή τη φορά!
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, βρίσκει το τραπέζι πάλι
στρωμένο τέλεια, με κεριά αναμένα και όλα τα σχετικά και ρωτάει τη
γυναίκα του:
-Αχ,Ελενίτσα τι είναι αυτό που μυρίζει έτσι ωραία; -Μουσακάς Κώστα
μου, του απαντάει εκείνη.
Κάθεται αυτός στο τραπέζι με ευχαρίστηση, δοκιμάζει το φαγητό και
λέει:
- Ωραίος, Ελενίτσα μου ο μουσακάς σου, αλλά η μανούλα μου κάτι βάζει στη
μπεσαμέλ και της γίνεται υπέροχη!
Θα της πώ να σου δώσει τη συνταγή για να τον κάνεις ίδιο.
Αρχίζει να τα παίρνει η Ελένη που τσακίζεται όλη μέρα για εκείνον στη
κουζίνα και δεν βλέπει να το εκτιμάει αυτός ιδιαίτερα, αλλά δεν το βάζει
κάτω. Έτσι αποφασίζει την άλλη μέρα να τον εντυπωσιάσε ι εκτός κουζίνας,
καθαρίζοντα ς το σπίτι τέλεια, τρίβοντας ώρες τα πατώματα με παρκετίνη
ώσπου το πάτωμα γίνεται καθρέπτης.
Το απόγευμα που γυρίζει αυτός από το γραφείο, μπαίνει στο σπίτι που
μυρίζει καταπληκτικ ά από τα αρωματικά απορρυπαντι κά που το έχει
καθαρίσει η Ελένη, κοιτάει το πάτωμα....κ αθρέπτης και λέει στη
γυναίκα του:
- Α, ωραίο το έκανες το σπίτι, Ελενίτσα, μοσχομυρίζει......αλλά ξέρεις
η μανούλα μου έτσι το είχε κάθε μέρα...!
Έ, τότε είναι που τα παίρνει κι η Ελένη για τα καλά, και παίρνει μια
φίλη της για να βγούνε για καφέ να της πεί τον πόνο της με τον ...Κωστάκη της.
-Κάτι τρέχει με τον Κώστα, Μαρία μου, τραβάει κάποιο χοντρό ζόρι με τη μάνα του!
Άσε, μου φαίνεται ότι βιάστηκα να τον παντρευτώ, έκανα λάθος!
Αλλά η φίλη της η Μαρία την προσγειώνει και της λέει:
-Μην είσαι χαζή Ελένη μου, παίζουνε ποτέ στο ταμπλώ της μάνας;;; (κουζίνα,
καθάρισμα κλπ;) 'λλο είναι το ταμπλώ το δικό σου! Το κρεβάτι! Θα πάς
να αγοράσεις μαύρα σατέν σεντόνια και σέξι μαύρα εσώρουχα, ζαρτιέρες,
στρινγκ κ.λ.π., θα δημιουργήσε ις ατμόσφαιρα με κεριά, απαλή μουσική
και σβησμένα φώτα και θα τον περιμένεις στο κρεβάτι να γυρίσει
...........
και έλα να μου πεις μετά....... ........
-Βρες λές, Μαρία μου! Λες να την ξεχάσει επιτέλους τη μάνα του...
Έτσι κι έκανε η Ελένη και ξάπλωσε στα μαύρα σατέν σεντόνια με φούλ
εξοπλισμό.. .σέξι μαύρα εσώρουχα, ζαρτιέρες, στρινγκ κ.λ.π., και
περίμενε τον Κώστα να γυρίσει από τη δουλειά.
Με το που γυρίζει ο Κώστας από το γραφείο, ψάχνει τη γυναίκα του στη
κουζίνα και δεν τη βρίσκει -Ελενίτσα, που είσαι; Καμία απάντηση.
Πάει στο σαλόνι, βλέπει τα φώτα κλειστά, -Ελενίτσα, που είσαι; Καμία
απάντηση πάλι.
Κατευθύνετα ι προς το υπνοδωμάτιο, ανοίγει την πόρτα, βλέπει κεριά
αναμμένα παντού, τη γυναίκα του ξαπλωμένη στα μαύρα σατέν σεντόνια με
τα μαύρα εσώρουχα να τον κοιτάει και τρελαίνεται ....
- Ελενίτσα, γιατί δεν μου απαντάς τόση ώρα που ........... Γιατί φοράς
μαύρα Ελενίτσα;;; Έπαθε τίποτα η μανούλα μου;;;!!!

rene29- Λυκειο


Αριθμός μηνυμάτων: 2236
Ηλικία: 30
Τόπος: ελλαδα
Ασχολίες: ΜΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΜΟΥ
Χιούμορ: ΚΑΘΟΛΟΥ
βαθμοι: 403
Reputation: 1
Registration date: 26/12/2008
- Post n°30
Απ: Το ανεκδοτο της ημερας η της στιγμης
:good: :good: :good:
:good: :4133: :4133: :4133: :clap: :clap: 
:good: :4133: :4133: :4133: :clap: :clap: 


